۱۳۸۷ اردیبهشت ۲۶, پنجشنبه


محکمه ی الهی

یه شب که من حسابی خسته بودم/ همین جــوری چشامو بستـه بـودم

سیاهی چشــام یه لحظه سُـر خـورد / یــه دفعـه مثل مرده ها خوابم برد

تــو خواب دیدم محشر کــبری شده/ محکـمــة الهــــی بــر پــــا شـــده

خـــدا نشستـه مــردم از مــرد و زن/ ردیف ردیف مقــابلش واستــــادن

چرتکه گذاشتــه و حساب می کنـه / به بنده هاش عتاب خطاب می کنـه

میگه چـرا این همــه لج می کنیـد/ راهتــونو بـی خـودی کج مـی کنیـد

آیــــه فرستـادم کــه آدم بشیـــد/ بــا دلخوشـی کنــار هـم جـم بشید

دلای غــم گرفتــه رو شــ­­ــاد کنیــد/ بـا فکــرتـون دنیــــا رو آبــاد کنیـد

عقــل دادم بـریـــد تــدبـّر کـنیــد/ نـه اینکه جای عقلو کــاه پر کنیـد

مــن بهتون چقد مـــاشالاّ گفتــم / نیـــــــافریـده بــاریکــلاّ گفتـــم

من که هـواتونو همیشـه داشتـــم/ حتی یه لحظــه گشنه تون نذاشتـم

امــــا شمـا بازی نکــرده باختیـــد/ نشـستیـد و خــــدای جعلی ساختیـد

هـر کـدوم از شما خودش خدا شـــد/ از مــــا و آیــه های مـا جـدا شــــد

یه جو زمین و این همه شلوغـــی؟ / این همه دیــن و مذهب دروغـــی؟

حقیقتـاً شماهـــا خیـلی پستـیـن / خــر نبـاشیـن گـــاوو نمـی پرستین

از تـوی جـم یکــی بـُلن شد ایستاد/ بُـلن بـُلن هــی صلـــــوات فرستـاد

از اون قیافه هــای پـشـم و پـيـلـي/ از اون اعُجـوبـه هـاي چـرب و چـيـلي

گف چــرا هیشکی روسری سرش نیست/ پس چـرا هیشکی پیش همسرش نیست

چــرا زنـا ایـــن جـــوری بد لبــاسن/ مــردای غیـــــرتــی کجــا پلاسـن؟

خــدا بهش گف بتمـرگ حرف نــزن/ اینجا کـــه فرقی نـدارن مــــرد و زن

یــارو کِنِف شــد ولــی از رو نــرفت / حرف خـدا از گـوش اون تو نـرفـت

چشاش مـی چرخه نمی دونم چشــه/ آهان می خواد یواشکی جیم بشــه

دید یـــه کمی سرش شلوغـــه خـدا / یواش یواش شـد از جماعت جـــدا

بــا شکمـی شبیـــه بشکــة نفت/ یهو سرش رو پایین انـداخت و رفت

قــراولا چـــن تــا بهش ایس دادن / یــارو وا نستاد تـا جلوش واستـادن

فوری در آورد واسه شون چک کشید/ گف ببرید وصول کنیـد خوش بشیـد

دلــــم بـــــرای حــوریـا لـک زده / دیـر بــرســم یکــی دیگـه تـک زده

اگــــر نرم حوریــــه دلگیر میشــــه / تو رو خــــدا بذار برم دیر میشـــــه

قراول حضــرت حــق دمش گــــرم / بـا رشـــوه ی خیلی کلـون نشد نـرم

گـــوشای یــارو رو گرف تو دستـش/ کشون کشون برد و یه جایـی بستش

رشوه ی حاجــی رو ضمیمــه کــردن/ تـوی جهنـم اونــو بیمــه کـــردن

حاجیــه داش بـُلن بُـلن غر مـــی زد / داش روی اعصـابـــــا تلنگر مــــی زد

خدا بهش گف دیگه بس کن حاجـی / یه خورده هم حبس نفس کــن حـاجـی

ایـن همــــه آدم رو معــطّل نکـن/ بگیـر بشین این قــــده کل کل نکــن

یـــه عا لمه نامــه داریـم نخــونده/ تـــــازه ، هنوز کُرات دیگــــه مـونده

نامــه ی تـو پر از کـــارای زشتـــــه/ کی به تو گفتـه جات توی بهشتــــه ؟

بهش جـــــای آدمــای بـاحالـــــه / ولت کنـــــم بری بهش ؟ محالـــــه

یادتــــه کـه چقد ریا می کـــــردی/ بنده هــای مـــــارو سیـا مـــی کردی

تا یـــه نفر دور و بــرت مـی دیــــدی/ چقد ولا الضّــــا لّینـو مـی کشیـــدی

این همه که روضه و نوحــه خونـدی / یه لقمه نون دست کسی رسـونـــدی؟

خیال می کردی ما حواسمــون نیس / نظم نظام هستی کشکـی کشکی س؟

هر کـــــاری کـردی بچــه هـا نوشتن / می خوای برو خـودت ببین تـــو زونکن

خلاصـــه ، وقتی یـارو فهمید اینـــه/ بـــــازم دُرُس نمـی تونس بشینــــه

کاسه ی صبرش یه دفـه سر می رف/ تـــا فرصـتی گیر می آورد در می رف

قیـامتـه اینجـــا عجـب جـــــاییــه / جــون شمــــا خیلـی تمـاشـــاییــه

از یــــه طرف کلــی کشیش آوردن/ کشون کشون همـه رو پیش آوردن

گفتـم اینـــــارو کـــــه قطار کردن/ بیچـــــاره ها مگـــه چیکار کــردن؟

مأ موره گف میگم بهت مــن الان / مفسد فی الارض کــه میگن همین هان

گفت: اینـــــا بهش فروشی کـردن/ بـــی پـدرا خــــــدارو جوشی کــردن

بنـــــام دین حسابی خــوردن اینها / کـــفر خـــــــدارو در آوردن اینهــــا

بد جــوری ژاندارکو اینـــا چزونـدن/ زنــده تـوی آتیش اونـــو سوزوندن

روی زمین خـــدایی پیشــه کــردن / خون گالیلـــه رو تو شیشــه کــردن

اگــــه بهش بگی کُلاتــو صاف کن/ بهت میگـــه بشین و اعتـراف کــن

همیشـــه در حــال نظاره بــــودن/ شما بگـــــو اینا چی کــــاره بـودن؟

خیام اومد یه بطری ام تــو دستش/ رفت و یه گوشــه یی گرف نشستش

حــــاجی بُـلن شد با صـدای محکم /گف : ایـن آقـــا بـاید بــره جهنـــم

خدا بهش گف تـــو دخـا لت نکــن / بــــه اهـل معرفت جسارت نکـــن

بگــــو چرا بـــه خون این هلاکـــی / این کـــه نه مدعی داره نـــه شاکـی

نــه گـرد و خاک کــرده و نـه هیاهـو/ نــــه عربده کشیده و نـــه چاقــــو

نـــه مال این نــــه مال اونـو برده / فقط عـــرق خــــریده رفتـــه خورده

آدم خوبیـه هـــــــواشو داشتــــم / اینجا خــــودم براش شراب گذاشتـم

یهــــو شنیــــدم ایس خبردار دادن/ نشستـه ها بُــلن شـدن واستـــادن

حضرت اسرافیل از اونــــور اومد/ رف روی چـــار پایــه و چــن تا صـــور زد

دیــــدم دارن تخت روون میــــارن/ فرشتـــه هــــا رو دوششــون میـــارن

مونده بودم کــه این کیـــه خدایا /تـــو محشـر این کــارا چیـــــه خدایـــا

فِک می کنید داخل اون تخ کی بود /الان میگم ،یـه لحظه ، اسمش چی بـود؟

اون که تو دنیا مثل توپ صدا کـرد/ همون کــــه این لامپــارو اختـرا کــــرد

همونکه کاراش عالی بود اون دیگه/ بگید بــابــا ، تومــــاس ادیسون دیگـه

خــدا بهش گف دیگـــه پایین نیـا/ یـــــه راس بـــــرو بهش پیش انبیـــا

وقت و تلف نکن تــوماس زود برو/ بــه هـر وسیلــه ای اگـــــر بود بــــرو

از روی پل نری یـــه وخ مـی افتــی /مـیگــم هــــوایی ببرنـــد و مفتـــــی

باز حاجــی ساکت نتونس بشینـــه /گفت کـــه : مفهــــوم عدالت اینـــه؟

آخه ادیسون کــه مسلمون نبود /ایـن بـابـا اهل دیــن و ایمــــون نبــود

نــه روضه رفته بود نــه پـای منبر/ نــه شمـر می دونس چیـه نــــه خـنجــر

یــه رکعت ام نماز شب نخونده/باسیم میماش شب رو به صُب رسونده

حرفــای یارو کــه بـــه اینجا رسید/ خـــدا یه آهـــی از تــــــه دل کشیـــد

حضرت حق خــودش رو جابجا کرد/ یــــــه کم به این حاجی نیگا نیگا کـرد

از اون نگـاههـای عـاقل انـدر ـــــ/ [ سفیه ] شــــــو بـاید بیــارم ایـن ور

با اینکه خیلی خیلی خستـه هم بود/ خطاب بــــه بنده هاش دوبـاره فرمـــود

شمـــا عجب کلّـــه خرایی هستید / بـــابــا عجب جـــــونـورایـی هستیـــد

شمر اگه بود آدولف هیتلــرم بود / خـنجــر اگـــــر بــود روو ِلــوِرم بـود

حیفه کــــه آدم خودشو پیركنه/ وســـوزنش فقط یــــه جـــا گیر کنــه

میگیـد تومـاس من مسلمـون نبـود/ اهل نمــاز و دیـن و ایمــــون نبــــود

اولاً از کجا میگیــد ایـن حرفــــو ؟/ در بیــــارید کـلّــة زیــــر بـــرفـــو

اون منــو بهتـر از شمـا شنـاختـه/ دلیلشـم این چیزایــی کــــه ساختـــه

درسـتـــه گفتـه ام عبـادت کنیــد/ نگفتــــــه ام به خلـق خدمت کنیـد؟

تومـاس نه بُم ساخته نه جنگ کرده/ دنیـــارو هم کلـّـــی قشنگ کــــــرده

من یـــه چراغ کــه بیشتـر نداشتـم/ اونم تـــو آسمونـا کــــار گذاشتـــم

توماس تو هر اتاق چراغ روشن کرد/ نمیدونید چقــــد کمک به مــن کـرد

تو دنیـا هیچـکی بـی چـراغ نبوده/ یا اگـرم بـوده ، تــــو بــاغ نبــوده

خــدا بـرای حاجـــــی آتش افــروخت / دروغ چرا یـــه کم براش دلــم سوخت

طفلی تــو باورش چــــه قصرا ساخته/ اما بـــه اینجا کـــــه رسیده باختــــه

یکی میاد یــــه هاله ایی بــاهاشـــه چقـــد بهش میـــاد فرشتـــه باشـــه

اومد رسید و دست گذاش رو دوشــم / دهـــانشـــــو آوُرد کنــــار گـوشـــم

گف:تو کــه کلّه ات پرِ قورمـه سبزیست/ وقتی نمــی فهمی، بپرســی بــد نیست

اونکـــه نشستـه یک مقــام والاست / متــرجمـــه ، رفیق حق تعالـــی ست

خـودِ خــــدا نیست ، نمـاینده شـــــه/ مــــورد اعتماده شـــه بنــده شـــــه

خــــدای لم یلد کــــه دیدنــی نیس/ صــــداش با این گوشـا شنیدنی نیس

شمــــا زمینیـــا همــش همینیـــد/ اونــــورِ میـــزی رو خـــــدا مـی بینیـد

همینجوری می خواس بلن شه نم نم / گف : کـــه پاشو، بـاید بــری جهنــــم

وقتـی دیـدم منم گــــرفتار شــــدم / داد کشیــدم یــــه دفعـه بیدار شدم

خليل جوادي

خليل جوادي

۱ نظر:

ناشناس گفت...

وبلاگ جالبی بود خوشحال می شوم از وبلاگم دیدن کنید