
یه شب که من حسابی خسته بودم/ همین جــوری چشامو بستـه بـودم
سیاهی چشــام یه لحظه سُـر خـورد / یــه دفعـه مثل مرده ها خوابم برد
تــو خواب دیدم محشر کــبری شده/ محکـمــة الهــــی بــر پــــا شـــده
خـــدا نشستـه مــردم از مــرد و زن/ ردیف ردیف مقــابلش واستــــادن
چرتکه گذاشتــه و حساب می کنـه / به بنده هاش عتاب خطاب می کنـه
میگه چـرا این همــه لج می کنیـد/ راهتــونو بـی خـودی کج مـی کنیـد
آیــــه فرستـادم کــه آدم بشیـــد/ بــا دلخوشـی کنــار هـم جـم بشید
دلای غــم گرفتــه رو شــــاد کنیــد/ بـا فکــرتـون دنیــــا رو آبــاد کنیـد
عقــل دادم بـریـــد تــدبـّر کـنیــد/ نـه اینکه جای عقلو کــاه پر کنیـد
مــن بهتون چقد مـــاشالاّ گفتــم / نیـــــــافریـده بــاریکــلاّ گفتـــم
من که هـواتونو همیشـه داشتـــم/ حتی یه لحظــه گشنه تون نذاشتـم
امــــا شمـا بازی نکــرده باختیـــد/ نشـستیـد و خــــدای جعلی ساختیـد
هـر کـدوم از شما خودش خدا شـــد/ از مــــا و آیــه های مـا جـدا شــــد
یه جو زمین و این همه شلوغـــی؟ / این همه دیــن و مذهب دروغـــی؟
حقیقتـاً شماهـــا خیـلی پستـیـن / خــر نبـاشیـن گـــاوو نمـی پرستین
از تـوی جـم یکــی بـُلن شد ایستاد/ بُـلن بـُلن هــی صلـــــوات فرستـاد
از اون قیافه هــای پـشـم و پـيـلـي/ از اون اعُجـوبـه هـاي چـرب و چـيـلي
گف چــرا هیشکی روسری سرش نیست/ پس چـرا هیشکی پیش همسرش نیست
چــرا زنـا ایـــن جـــوری بد لبــاسن/ مــردای غیـــــرتــی کجــا پلاسـن؟
خــدا بهش گف بتمـرگ حرف نــزن/ اینجا کـــه فرقی نـدارن مــــرد و زن
یــارو کِنِف شــد ولــی از رو نــرفت / حرف خـدا از گـوش اون تو نـرفـت
چشاش مـی چرخه نمی دونم چشــه/ آهان می خواد یواشکی جیم بشــه
دید یـــه کمی سرش شلوغـــه خـدا / یواش یواش شـد از جماعت جـــدا
بــا شکمـی شبیـــه بشکــة نفت/ یهو سرش رو پایین انـداخت و رفت
قــراولا چـــن تــا بهش ایس دادن / یــارو وا نستاد تـا جلوش واستـادن
فوری در آورد واسه شون چک کشید/ گف ببرید وصول کنیـد خوش بشیـد
دلــــم بـــــرای حــوریـا لـک زده / دیـر بــرســم یکــی دیگـه تـک زده
اگــــر نرم حوریــــه دلگیر میشــــه / تو رو خــــدا بذار برم دیر میشـــــه
قراول حضــرت حــق دمش گــــرم / بـا رشـــوه ی خیلی کلـون نشد نـرم
گـــوشای یــارو رو گرف تو دستـش/ کشون کشون برد و یه جایـی بستش
رشوه ی حاجــی رو ضمیمــه کــردن/ تـوی جهنـم اونــو بیمــه کـــردن
حاجیــه داش بـُلن بُـلن غر مـــی زد / داش روی اعصـابـــــا تلنگر مــــی زد
خدا بهش گف دیگه بس کن حاجـی / یه خورده هم حبس نفس کــن حـاجـی
ایـن همــــه آدم رو معــطّل نکـن/ بگیـر بشین این قــــده کل کل نکــن
یـــه عا لمه نامــه داریـم نخــونده/ تـــــازه ، هنوز کُرات دیگــــه مـونده
نامــه ی تـو پر از کـــارای زشتـــــه/ کی به تو گفتـه جات توی بهشتــــه ؟
بهش جـــــای آدمــای بـاحالـــــه / ولت کنـــــم بری بهش ؟ محالـــــه
یادتــــه کـه چقد ریا می کـــــردی/ بنده هــای مـــــارو سیـا مـــی کردی
تا یـــه نفر دور و بــرت مـی دیــــدی/ چقد ولا الضّــــا لّینـو مـی کشیـــدی
این همه که روضه و نوحــه خونـدی / یه لقمه نون دست کسی رسـونـــدی؟
خیال می کردی ما حواسمــون نیس / نظم نظام هستی کشکـی کشکی س؟
هر کـــــاری کـردی بچــه هـا نوشتن / می خوای برو خـودت ببین تـــو زونکن
خلاصـــه ، وقتی یـارو فهمید اینـــه/ بـــــازم دُرُس نمـی تونس بشینــــه
کاسه ی صبرش یه دفـه سر می رف/ تـــا فرصـتی گیر می آورد در می رف
قیـامتـه اینجـــا عجـب جـــــاییــه / جــون شمــــا خیلـی تمـاشـــاییــه
از یــــه طرف کلــی کشیش آوردن/ کشون کشون همـه رو پیش آوردن
گفتـم اینـــــارو کـــــه قطار کردن/ بیچـــــاره ها مگـــه چیکار کــردن؟
مأ موره گف میگم بهت مــن الان / مفسد فی الارض کــه میگن همین هان
گفت: اینـــــا بهش فروشی کـردن/ بـــی پـدرا خــــــدارو جوشی کــردن
بنـــــام دین حسابی خــوردن اینها / کـــفر خـــــــدارو در آوردن اینهــــا
بد جــوری ژاندارکو اینـــا چزونـدن/ زنــده تـوی آتیش اونـــو سوزوندن
روی زمین خـــدایی پیشــه کــردن / خون گالیلـــه رو تو شیشــه کــردن
اگــــه بهش بگی کُلاتــو صاف کن/ بهت میگـــه بشین و اعتـراف کــن
همیشـــه در حــال نظاره بــــودن/ شما بگـــــو اینا چی کــــاره بـودن؟
خیام اومد یه بطری ام تــو دستش/ رفت و یه گوشــه یی گرف نشستش
حــــاجی بُـلن شد با صـدای محکم /گف : ایـن آقـــا بـاید بــره جهنـــم
خدا بهش گف تـــو دخـا لت نکــن / بــــه اهـل معرفت جسارت نکـــن
بگــــو چرا بـــه خون این هلاکـــی / این کـــه نه مدعی داره نـــه شاکـی
نــه گـرد و خاک کــرده و نـه هیاهـو/ نــــه عربده کشیده و نـــه چاقــــو
نـــه مال این نــــه مال اونـو برده / فقط عـــرق خــــریده رفتـــه خورده
آدم خوبیـه هـــــــواشو داشتــــم / اینجا خــــودم براش شراب گذاشتـم
یهــــو شنیــــدم ایس خبردار دادن/ نشستـه ها بُــلن شـدن واستـــادن
حضرت اسرافیل از اونــــور اومد/ رف روی چـــار پایــه و چــن تا صـــور زد
دیــــدم دارن تخت روون میــــارن/ فرشتـــه هــــا رو دوششــون میـــارن
مونده بودم کــه این کیـــه خدایا /تـــو محشـر این کــارا چیـــــه خدایـــا
فِک می کنید داخل اون تخ کی بود /الان میگم ،یـه لحظه ، اسمش چی بـود؟
اون که تو دنیا مثل توپ صدا کـرد/ همون کــــه این لامپــارو اختـرا کــــرد
همونکه کاراش عالی بود اون دیگه/ بگید بــابــا ، تومــــاس ادیسون دیگـه
خــدا بهش گف دیگـــه پایین نیـا/ یـــــه راس بـــــرو بهش پیش انبیـــا
وقت و تلف نکن تــوماس زود برو/ بــه هـر وسیلــه ای اگـــــر بود بــــرو
از روی پل نری یـــه وخ مـی افتــی /مـیگــم هــــوایی ببرنـــد و مفتـــــی
باز حاجــی ساکت نتونس بشینـــه /گفت کـــه : مفهــــوم عدالت اینـــه؟
آخه ادیسون کــه مسلمون نبود /ایـن بـابـا اهل دیــن و ایمــــون نبــود
نــه روضه رفته بود نــه پـای منبر/ نــه شمـر می دونس چیـه نــــه خـنجــر
یــه رکعت ام نماز شب نخونده/باسیم میماش شب رو به صُب رسونده
حرفــای یارو کــه بـــه اینجا رسید/ خـــدا یه آهـــی از تــــــه دل کشیـــد
حضرت حق خــودش رو جابجا کرد/ یــــــه کم به این حاجی نیگا نیگا کـرد
از اون نگـاههـای عـاقل انـدر ـــــ/ [ سفیه ] شــــــو بـاید بیــارم ایـن ور
با اینکه خیلی خیلی خستـه هم بود/ خطاب بــــه بنده هاش دوبـاره فرمـــود
شمـــا عجب کلّـــه خرایی هستید / بـــابــا عجب جـــــونـورایـی هستیـــد
شمر اگه بود آدولف هیتلــرم بود / خـنجــر اگـــــر بــود روو ِلــوِرم بـود
حیفه کــــه آدم خودشو پیركنه/ وســـوزنش فقط یــــه جـــا گیر کنــه
میگیـد تومـاس من مسلمـون نبـود/ اهل نمــاز و دیـن و ایمــــون نبــــود
اولاً از کجا میگیــد ایـن حرفــــو ؟/ در بیــــارید کـلّــة زیــــر بـــرفـــو
اون منــو بهتـر از شمـا شنـاختـه/ دلیلشـم این چیزایــی کــــه ساختـــه
درسـتـــه گفتـه ام عبـادت کنیــد/ نگفتــــــه ام به خلـق خدمت کنیـد؟
تومـاس نه بُم ساخته نه جنگ کرده/ دنیـــارو هم کلـّـــی قشنگ کــــــرده
من یـــه چراغ کــه بیشتـر نداشتـم/ اونم تـــو آسمونـا کــــار گذاشتـــم
توماس تو هر اتاق چراغ روشن کرد/ نمیدونید چقــــد کمک به مــن کـرد
تو دنیـا هیچـکی بـی چـراغ نبوده/ یا اگـرم بـوده ، تــــو بــاغ نبــوده
خــدا بـرای حاجـــــی آتش افــروخت / دروغ چرا یـــه کم براش دلــم سوخت
طفلی تــو باورش چــــه قصرا ساخته/ اما بـــه اینجا کـــــه رسیده باختــــه
یکی میاد یــــه هاله ایی بــاهاشـــه چقـــد بهش میـــاد فرشتـــه باشـــه
اومد رسید و دست گذاش رو دوشــم / دهـــانشـــــو آوُرد کنــــار گـوشـــم
گف:تو کــه کلّه ات پرِ قورمـه سبزیست/ وقتی نمــی فهمی، بپرســی بــد نیست
اونکـــه نشستـه یک مقــام والاست / متــرجمـــه ، رفیق حق تعالـــی ست
خـودِ خــــدا نیست ، نمـاینده شـــــه/ مــــورد اعتماده شـــه بنــده شـــــه
خــــدای لم یلد کــــه دیدنــی نیس/ صــــداش با این گوشـا شنیدنی نیس
شمــــا زمینیـــا همــش همینیـــد/ اونــــورِ میـــزی رو خـــــدا مـی بینیـد
همینجوری می خواس بلن شه نم نم / گف : کـــه پاشو، بـاید بــری جهنــــم
وقتـی دیـدم منم گــــرفتار شــــدم / داد کشیــدم یــــه دفعـه بیدار شدم
خليل جوادي
۱ نظر:
وبلاگ جالبی بود خوشحال می شوم از وبلاگم دیدن کنید
ارسال یک نظر